Προ δυο εβδομάδων ένα δημοσίευμα στο Startupper.gr, που τιτλοφορούταν ως Μια «κόντρα» με βαθύτερο υπόβαθρο, επιχειρούσε να «φωτίσει» μια -άτυπη- ένταση με εκατέρωθεν βολές, μεταξύ των Νίκου Δρανδάκη, εκ των αρχικών δημιουργών του -τότε- Taxibeat -νυν- Free Now και του Αρίστου Δοξιάδη, Οικονομολόγου και Επίτιμου Partner στο venture capital Big Pi Ventures.
Αφορμή, τότε, αποτέλεσε ένα εκτενές post διαμαρτυρίας από μέρους του Δημήτρη Αλικάκου, ιδρυτή των Ellinika hoaxes σε σχέση με το γεγονός πως το Facebook ανακοίνωσε πως σταματά να συνεργάζεται με τους επονομαζόμενους και ως “fact checkers”. Στοιχείο, που δείχνει να αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Νίκο Δρανδάκη να ξιφουλκήσει εναντίον της προαναφερθείσας τάσης, θέτοντας στο «στόχαστρό» του, τον κ. Αλικάκο.
Η συγκεκριμένη στιχομυθία εξελίχθηκε με εκατέρωθεν posts – «χτυπήματα» από μέρους τόσο του κ. Δρανδάκη, όσο και του κ. Δοξιάδη, ωστόσο «ξεθύμανε» γρήγορα, με αποτέλεσμα όλοι να συνεχίσουν την ζωή τους κανονικά…
Μέχρι χθες, όταν ο Νίκος Δρανδάκης με νεότερη ανάρτησή του στο Facebook, επανήλθε στο ζήτημα του fact checking και των εν Ελλάδι (αυτόκλητων) εκπροσώπων του, με σημείο αναφοράς τα Ελληνικά Hoaxes.
Ποια αποτέλεσε την «πέτρα του σκανδάλου;» για τον κ. Δρανδάκη; Μια προσπάθεια fact checking πρότερου χρονικά post του από μέρους των Hellenic Hoaxes, δίχως ωστόσο οι τελευταίοι να εξηγούν ποιο ήταν το ψέμα που έγραψε ο ίδιος. “Απλώς, με έκαναν fact check, γενικώς. Όσοι φίλοι και γνωστοί έψαξαν, δεν μπόρεσαν να βρουν τίποτα αναληθές στο post”, όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά ο εις εκ των δημιουργών του Taxibeat.
“Από τότε, είναι προφανές ότι το reach στα posts που ανεβάζω έχει μειωθεί δραματικά και είναι πάρα πολλοί αυτοί που δεν τα βλέπουν, παρά μόνο στο δικό μου προφίλ. Ο Αλικάκος πήρε σοβαρά το ρόλο του σαν Καγκελάριος Adam Sutler και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Θέλει να στέλνει μηνύματα ότι αυτός είναι το αφεντικό, μόνο που εγώ δεν έχω ανάγκη το Facebook, δεν ζω από αυτό, και κυρίως, έχω το Χ που λέω ό,τι θέλω”, τονίζει με post του στο Facebook, ο Νίκος Δρανδάκης.
Πολλές αλήθειες μαζεμένες στις συνολικά 77 προαναφερθείσες λέξεις, οι οποίες καταδεικνύουν προς μια -και μόνο- κατεύθυνση, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα μια πραγματικότητα: Η λογοκρισία της μειοψηφίας ταλαιπωρεί την πλειοψηφία, εξυπηρετώντας τους σκοπούς που έχει κατά νου αυτός που την ασκεί. Εν προκειμένω, ο fact checker!
Μάλιστα, με περίτεχνο τρόπο -είναι αλήθεια- ο κ. Δρανδάκης το πηγαίνει και ένα βήμα παραπέρα, επισημαίνοντας πως η κατάσταση που είχε διαμορφωθεί επί μακρόν διεθνώς με τις πάσης φύσεως απαγορεύσεις, στρεβλώσεις, political correct και εν τέλει την κυριαρχία της woke κουλτούρας και ατζέντας στην καθημερινότητά μας, λειτούργησε ως… ξυπνητήρι ρεαλισμού, με πρώτο, μα απόλυτα κυριαρχικό «χτύπημα» την άνετη, όσο και σαρωτική εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην Προεδρία των ΗΠΑ.
Κι αυτό, καθώς από την αρχή της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, τάχθηκε εναντίον μιας διαμορφούμενης στρεβλής, όσο και επικίνδυνης κατάστασης, η οποία θα οδηγούσε τον κόσμο σε διαφορετικού τύπου μεν, δεινά όμως δε…
