Όταν πριν περίπου 2 χρόνια η Τεχνητή Νοημοσύνη έγινε κτήμα και εργαλείο του απλού κόσμου και τα πρώτα LLM έγιναν μέρος της καθημερινότητας μας σε σπίτι και εργασία, οι υποσχέσεις ήταν μεσσιανικές. Φτιάξαμε την ΑΙ για να αποκωδικοποιήσουμε τον καρκίνο, να ανακαλύψουμε νέα φάρμακα, να προσομοιώσουμε και να αποτρέψουμε φυσικές καταστροφές, να “χτυπήσουμε” τον αναλφαβητισμό προσφέροντας ένα τέλειο δάσκαλο σε κάθε τάξη του πλανήτη.
Που φτάσαμε όμως δύο χρόνια μετά; ενώ οι ερευνητές προσπαθούν να βρουν διαθέσιμο χρόνο στους υπερυπολογιστές για ιατρικές μελέτες, τα data centers ανά τον πλανήτη “βράζουν” επειδή εκατομμύρια χρήστες ζητούν από την ΑΙ να φτιάξει συνταγές, να γράψει αστεία και να δημιουργήσει βίντεο με γατάκια που χορεύουν ή μαγειρεύουν μακαρόνια, ψεύτικες φωτογραφίες πολιτικών ή deepfake χορευτικά για το TikTok. Και ο λογαριασμός που πληρώνει ο πλανήτης γι’ αυτό το “αστείο”, είναι απλώς ασύλληπτος.
Ο αόρατος λογαριασμός των prompts: Μια Θεσσαλονίκη σε ρεύμα (και ποτάμια νερού)
Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει μετατρέψει το ίντερνετ από μηχανή αναζήτησης σε μηχανή παραγωγής. Κάθε 24 ώρες καταγράφονται:
- Μόνο στο ChatGPT: Πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια ερωτήματα.
- Το Παγκόσμιο Σύνολο: Συνυπολογίζοντας το Google Gemini, το Copilot, το Claude και τις γεννήτριες εικόνων, γράφονται καθημερινά 4 δισεκατομμύρια AI prompts. Μιλάμε για περίπου 46.000 εντολές κάθε δευτερόλεπτο.
Ένα μέσο prompt καταναλώνει περίπου 0,34 Βατώρες (Wh). Τα 4 δισεκατομμύρια εντολές μεταφράζονται σε 1.360.000 Κιλοβατώρες (kWh) την ημέρα. Αυτό ισοδυναμεί με το ρεύμα που καταναλώνουν 136.000 νοικοκυριά – δηλαδή ολόκληρη η πόλη της Θεσσαλονίκης. Σε χρήμα; Περίπου 300.000 ευρώ τη μέρα, μόνο για να παίρνουμε απαντήσεις σε κείμενο.
Και δεν είναι μόνο το ρεύμα. Οι servers αναπτύσσουν τεράστιες θερμοκρασίες. Μελέτες (όπως του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας) δείχνουν ότι η AI “πίνει” ένα μπουκαλάκι καθαρό, πόσιμο νερό (500ml) για κάθε 20 με 50 ερωτήσεις που της κάνουμε. Αν κάνουμε την αναγωγή στα 4 δισεκατομμύρια καθημερινά prompts παγκοσμίως, τα νούμερα προκαλούν ίλιγγο: 40 έως 100 εκατομμύρια λίτρα πόσιμου νερού εξατμίζονται κάθε 24 ώρες για την ψύξη των servers. Αυτό σημαίνει ότι “αδειάζουμε” 16 έως 40 Ολυμπιακές πισίνες κάθε μέρα, μόνο και μόνο για να κρατάμε κρύα τα μηχανήματα που μας γράφουν αστεία ποιήματα ή διορθώνουν τα email μας!
Η “Μαύρη Τρύπα” των AI βίντεο: Η ξηρασία πίσω από την οθόνη
Αν τα κείμενα είναι μια πόλη, τα βίντεο είναι μια ολόκληρη χώρα. Καθημερινά, ανεβαίνουν πάνω από 1,1 δισεκατομμύριο βίντεο (YouTube, TikTok, Reels).
Η παραγωγή ενός βίντεο από το μηδέν (generative AI) είναι ενεργειακός εφιάλτης. Η μηχανή πρέπει να “ζωγραφίσει” εκατομμύρια pixels σε δεκάδες καρέ ανά δευτερόλεπτο. Ένα δεκάδευτερο βίντεο απαιτεί περίπου 1,5 έως 2,9 kWh. Αυτό ισοδυναμεί με το να λειτουργείς έναν ηλεκτρικό φούρνο στο φουλ για μία ολόκληρη ώρα.
Αν υποθέσουμε ότι γίνονται μόλις 10 εκατομμύρια παραγωγές AI βίντεο τη μέρα, φτάνουμε στα 15.000.000 kWh την ημέρα. Το κόστος εκτοξεύεται στα 3,3 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως. Η ενέργεια που σπαταλάμε για να δούμε ψεύτικα, ανούσια βίντεο που θα ξεχάσουμε στο επόμενο “scroll”, αρκεί για να ηλεκτροδοτήσει ολόκληρο το Λεκανοπέδιο της Αττικής (1,5 εκατομμύριο νοικοκυριά) για ένα 24ωρο! Εκτιμάται πλέον ότι μέχρι το 2027, η βιομηχανία της AI θα καταναλώνει όσο ρεύμα καταναλώνει ολόκληρη η Αργεντινή ή η Ολλανδία.
Τι γίνεται όμως με το νερό; Ένα μέσο αμερικανικό data center καταναλώνει περίπου 1,8 λίτρα νερού για κάθε κιλοβατώρα (kWh) που “καίει”. Επομένως, για να δημιουργηθεί ένα και μόνο AI βίντεο μερικών δευτερολέπτων, απαιτούνται 3 με 5 λίτρα καθαρού νερού!
Σε επίπεδο υδάτινων πόρων, αυτά τα 10 εκατομμύρια βίντεο μεταφράζονται σε 30 έως 50 εκατομμύρια λίτρα νερού επιπλέον κάθε μέρα. Μιλάμε για την ημερήσια κατανάλωση νερού μιας ολόκληρης επαρχιακής πόλης, η οποία θυσιάζεται κυριολεκτικά για να παραχθούν συνθετικά βίντεο με γατάκια ή deepfakes. Σε μια εποχή που η λειψυδρία χτυπάει την πόρτα της Νότιας Ευρώπης (και της Ελλάδας), εμείς “ποτίζουμε” αλγόριθμους.
Πυρηνικά εργοστάσια και διάστημα: Οι λύσεις απελπισίας
Οι τεχνολογικοί κολοσσοί βλέπουν το αδιέξοδο. Τα εθνικά δίκτυα ρεύματος καταρρέουν υπό το βάρος της ζήτησης. Για να συνεχίσουμε την ακατάπαυστη παραγωγή ψηφιακού “θορύβου”, οι εταιρείες παίρνουν μέτρα επιστημονικής φαντασίας:
- Η Αναγέννηση των Πυρηνικών: Οι ανανεώσιμες πηγές δεν φτάνουν. Η Microsoft υπέγραψε συμφωνία για να ξανανοίξει τον πυρηνικό σταθμό του Three Mile Island στις ΗΠΑ, ενώ Google και Amazon επενδύουν σε Μικρούς Αρθρωτούς Αντιδραστήρες (SMRs). Ο στόχος; Κάθε γιγαντιαίο data center να έχει τον δικό του, ιδιωτικό πυρηνικό αντιδραστήρα.
- Data Centers στο Διάστημα: Το ευρωπαϊκό project ASCEND μελετά την αποστολή servers σε τροχιά γύρω από τη Γη, ώστε να εκμεταλλεύονται την 24ωρη ηλιακή ενέργεια και κυρίως, τη θερμοκρασία του διαστήματος (απόλυτο μηδέν) για δωρεάν ψύξη.
- Το βουνό των E-waste: Ο εξοπλισμός της AI (οι κάρτες γραφικών GPU) ξεπερνιέται και “καίγεται” από την εξάντληση κάθε 2-3 χρόνια, δημιουργώντας εκατομμύρια τόνους άκρως τοξικών ηλεκτρονικών αποβλήτων
Η τελική ειρωνεία
Βρισκόμαστε μπροστά στο μεγαλύτερο παράδοξο της σύγχρονης ιστορίας. Η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να διασπάσει ξανά το άτομο και να γεμίσει την τροχιά της Γης με servers, όχι για να σώσει τα δάση που καίγονται, ούτε για να ανακαλύψει το φάρμακο για το Αλτσχάιμερ. Το κάνει για να τροφοδοτήσει αλγόριθμους που παράγουν συνθετικά σκουπίδια (AI slop) και μας κρατούν εθισμένους στις οθόνες μας.
Την επόμενη φορά που θα σκρολάρεις ανέμελα, θυμήσου: το ίντερνετ δεν βρίσκεται στον αέρα. Είναι βαριά βιομηχανία. Καίει κάρβουνο, πίνει το νερό μας, επιστρατεύει το ουράνιο και καταναλώνει τον πλανήτη, εδώ κάτω στη Γη.
πηγή: businessvoice.gr
