Η βιομηχανία της μόδας βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα τεράστιο πρόβλημα βιωσιμότητας, καθώς εκτιμάται ότι κάθε δευτερόλεπτο καταλήγει στα απορρίμματα ποσότητα υφασμάτων ίση με ένα φορτηγό σκουπιδιών. Παράλληλα, ο κλάδος ευθύνεται για περισσότερες εκπομπές άνθρακα από ό,τι οι διεθνείς αερομεταφορές και η ναυτιλία μαζί, αναφέρει το TechCrunch.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, αρκετές εταιρείες αναζητούν εναλλακτικές λύσεις — είτε μέσω ανακύκλωσης υφασμάτων είτε μέσω ανάπτυξης νέων υλικών που δεν βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα. Μία από τις πιο καινοτόμες προσεγγίσεις έρχεται από τη startup Rubi, η οποία επιχειρεί να δημιουργήσει υφάσματα χρησιμοποιώντας διοξείδιο του άνθρακα.
Η εταιρεία εξασφάλισε πρόσφατα χρηματοδότηση ύψους 7,5 εκατ. δολαρίων για την ανάπτυξη μιας πιλοτικής μονάδας παραγωγής κυτταρίνης σε κλίμακα επίδειξης. Το σύστημα αυτό έχει σχεδιαστεί ώστε να παράγει δεκάδες τόνους υλικού με βασική πρώτη ύλη το διοξείδιο του άνθρακα. Στον γύρο χρηματοδότησης συμμετείχαν επενδυτές όπως οι AP Ventures, FH One Investments, CMPC Ventures, H&M Group, Talis Capital και Understorey Ventures.
Παράλληλα, η Rubi έχει ήδη εξασφαλίσει μη δεσμευτικές συμφωνίες απορρόφησης παραγωγής αξίας άνω των 60 εκατ. δολαρίων, ενώ έχει δοκιμάσει το υλικό της με 15 πιλοτικούς συνεργάτες, μεταξύ των οποίων οι H&M, Patagonia και Walmart.
Σε αντίθεση με άλλες προσεγγίσεις που χρησιμοποιούν γενετικά τροποποιημένα βακτήρια ή χημικούς καταλύτες, η Rubi βασίζεται σε ένζυμα για τη μετατροπή του CO2 σε κυτταρίνη. Σήμερα, η πλειονότητα της κυτταρίνης προέρχεται από δέντρα, συμπεριλαμβανομένων φυτειών και παρθένων δασών, γεγονός που επιβαρύνει περαιτέρω το περιβάλλον.
Η ιδέα για τη χρήση ενζύμων προέκυψε από τη συνεργασία της Neeka Mashouf με τη δίδυμη αδελφή της Leila, η οποία σπούδαζε ιατρική στο Harvard Medical School. Αφού εξέτασαν διάφορες τεχνολογίες, κατέληξαν ότι τα ένζυμα προσφέρουν τη βέλτιστη λύση, αξιοποιώντας μάλιστα μια ήδη ανεπτυγμένη και οικονομικά αποδοτική βιομηχανία.
Η διαδικασία που έχει αναπτύξει η Rubi βασίζεται σε μια «αλυσίδα» ενζύμων που μετατρέπουν το διοξείδιο του άνθρακα σε κυτταρίνη. Με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και machine learning, η εταιρεία έχει βελτιώσει την αποδοτικότητα και τη σταθερότητα των ενζύμων.
Σήμερα, η παραγωγή πραγματοποιείται σε υδατικό διάλυμα: όταν προστίθεται CO2, η κυτταρίνη εμφανίζεται μέσα σε λίγα λεπτά ως λευκό υλικό στον αντιδραστήρα. Οι αντιδραστήρες έχουν μέγεθος αντίστοιχο με εμπορευματοκιβώτια (shipping containers), ενώ μελλοντικά η εταιρεία σχεδιάζει να εξελίξει τη διαδικασία ώστε να επιτρέπει συνεχή παραγωγή.
