Του Γιώργου Κουτσουδόπουλου*
Οι Startups αντιμετωπίζουν μια διπλή πρόκληση: από τη μία, να επιτύχουν σε μια διεθνή αγορά και, από την άλλη, να ανθίσουν σε ένα εγχώριο οικονομικό και επενδυτικό περιβάλλον που, παρά τα σημαντικά βήματα προόδου, παραμένει πολύ πίσω σε σχέση με την Κεντρική Ευρώπη ή τις ΗΠΑ.
Τι σημαίνει, όμως, πραγματικά «ελληνική επιτυχία»;
Συχνά πολλές από τις επιτυχίες του οικοσυστήματος είναι απλώς έργα Ελλήνων ιδρυτών που έχουν αποδημήσει, ή εταιρείες που ανέπτυξαν εξαρχής το κύριο επιχειρηματικό τους κέντρο στο εξωτερικό και τυγχάνει να απασχολούν remote προσωπικό στην Ελλάδα.
Αυτή η τάση να «απομακρύνονται» οι επιχειρήσεις από την Ελλάδα έχει τις ρίζες της στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, όταν η χώρα αντιμετώπισε πρωτοφανείς προκλήσεις, μεταξύ άλλων, περιορισμούς συναλλαγών «capital controls», που έφερε πολλές ελληνικές Startups στα πρόθυρα του κλεισίματος.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά να έχουμε overdue payments σε datacenters, και τελευταία στιγμή πριν κλείσουν οι servers, να μας σώζουν ιδιωτικά initiatives από αφανείς ήρωες όπως οι (Jon Vlachogiannis, Panos Papadopoulos της BugSense/Splunk, ο Chris Perakis της Ζοοttle μεταξύ άλλων, αναλαμβάνοντας τις πληρωμές των Startups από το πορτοφόλι τους! Ενώ με ανιδιοτέλεια μας έλεγαν «μην αγχώνεσαι, μου τα δίνεις τον Αύγουστο που θα έρθω Ελλάδα, εσύ κοίτα τη δουλειά».
Ορισμένες αναγκάστηκαν να κλείσουν, ενώ άλλες επιβίωσαν τολμώντας την παρουσία στο εξωτερικό και «αποκρύβοντας» την ελληνική τους ταυτότητα. Προκειμένου να διασφαλίσουν την εμπιστοσύνη πελατών και επενδυτών, επέλεξαν να προωθούν πως εδρεύουν π.χ. στη Γερμανία, έχοντας με ψιλά γράμματα τα ελληνικά contact information, καταφέρνοντας να αναπτυχθούν ταχύτατα σε regions όπως DACH και BENELUX. Οποιαδήποτε ομοιότητα της ιστορίας με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική… ή και όχι;
«Είσαι τόσο σοβαρός όσο σοβαρό είναι το προϊόν σου, όχι η τοποθεσία σου»
Εν έτει 2024, έπειτα από πανδημίες, πολέμους και παγκόσμιες οικονομικές αναταράξεις η έννοια του κακού ή καλού εθνικού brand δεν υφίσταται πλέον. Enterprises εμπιστεύονται αμιγώς ελληνικούς B2B SaaS providers, διεθνή private equity & VC κάνουν lead επενδυτικούς γύρους και τεχνολογικοί κολοσσοί εξαγοράζουν ελληνικές Startups.
Ναι, η εξωστρέφεια είναι η βάση της ανάπτυξης, πρέπει να είσαι κοντά στο Ideal Customer Profile (ICP) σου και η ελληνική αγορά είναι πολύ μικρή για multimillion ARR startups. Όμως, παρότι οι μισές Startups στην Ευρώπη έχουν «έδρα» Λονδίνο, «Είσαι τόσο σοβαρός όσο σοβαρό είναι το προϊόν σου, όχι η τοποθεσία σου» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο George Tziralis του Marathon VC σε σχετική ανάρτηση.
Προσωπικά, θεωρώ πως κάθε επιτυχία μιας έμμεσα ή αμιγώς ελληνικής Startup, φυτεύει τον σπόρο της επιχειρηματικότητας σε εκατοντάδες νέους, εμπνέοντάς τους να τολμήσουν να δημιουργήσουν ή τουλάχιστον να προσπαθήσουν.
*Ο Γιώργος Κουτσουδόπουλος είναι Founder & CEO της tgndata
Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Startupper MAG #53
