Η συζήτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον CEO της Google DeepMind, Demis Hassabis, στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Athens Innovation Summit που διοργάνωσε η Endeavor είχε μια μη αναμενόμενη διάσταση, τουλάχιστον από την πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη, η οποία αφορούσε τα θεμελιώδη ερωτήματα που η τεχνητή νοημοσύνη θέτει για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Από τη μία πλευρά, ο ελληνο-σιγκαπουριανός, Demis Hassabis, ο άνθρωπος που βρίσκεται πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλον στη δημιουργία της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης (AGI), η οποία θα είναι επίσης ότι πιο κοντά στην ανθρώπινη νοητική λειτουργία, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια της διαχείρισης του ρίσκου, χωρίς ωστόσο να μας εξηγήσει σε τι επίπεδο ρίσκου αναφέρεται. Προφανώς δεν θα μπορούσε ο CEO της Deepmind να πει δημοσίως ότι υπάρχει μια σημαντική πιθανότητα η AGI να μας εξολοθρεύσει όλους, όπως κάνει ήδη ένας από τους πρωτεργάτες της AI, ο Τζέφρι Χίντον, ο οποίος σημειωτέων αποχώρησε από την Google μόλις «είδε» τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει.
Σε κάθε περίπτωση όμως ο Hassabis έσπευσε να διευκρινίσει ότι η προσέγγισή του δεν πηγάζει από απαισιοδοξία, αλλά από ρεαλισμό. Τόνισε ότι ο απώτερος σκοπός της AI είναι να λειτουργήσει ως ένα πανίσχυρο εργαλείο για την δραματική επιτάχυνση της επιστημονικής ανακάλυψης, φέρνοντας ως παράδειγμα το επαναστατικό σύστημα AlphaFold, το οποίο έλυσε το πρόβλημα της αναδίπλωσης των πρωτεϊνών, ανοίγοντας νέους ορίζοντες στην ιατρική και τη φαρμακολογία ή ακόμα να ζήσει η γενιά μας τα πρώτα διαστημικά ταξίδια!
Η στάση του ήταν σαφής: προχωράμε μπροστά με τόλμη, αλλά με απόλυτη συνείδηση της ανάγκης για κανόνες ασφαλείας που θα διασφαλίσουν ότι αυτή η τεράστια δύναμη θα παραμείνει προς όφελος της ανθρωπότητας.
Από την άλλη, ο πρωθυπουργός έθεσε τη συζήτηση στο φιλοσοφικό της επίκεντρο. Μετέφερε τον προβληματισμό από το «τι μπορεί να κάνει η AI» στο «τι θα απογίνουμε εμείς». Η ανησυχία του για τον κίνδυνο να ατροφήσει η ανθρώπινη περιέργεια και η ικανότητα για εξερεύνηση, παραδίδοντας την στην ευκολία μιας παντογνώστριας μηχανής, άγγιξε την ουσία της ανθρώπινης φύσης.
Η ερώτηση «τι θα μας ορίζει ως ανθρώπους;» όταν μια AGI αποκτήσει αυτοσυνείδηση, δεν είναι πλέον ένα ακαδημαϊκό ερώτημα, αλλά ένα επείγον πολιτικό, κοινωνικό και ενδεχομένως και θρησκευτικό ζήτημα.
Παράλληλα, συνέδεσε αυτόν τον προβληματισμό με την εθνική στρατηγική, τονίζοντας ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι απλώς χρήστης, αλλά συμμέτοχος σε αυτή την επανάσταση, προσαρμόζοντας το εκπαιδευτικό της σύστημα ώστε να καλλιεργεί την κριτική σκέψη και τις δεξιότητες που θα επιτρέψουν στους Έλληνες να συνεργάζονται δημιουργικά με την AI.
Σε κάθε περίπτωση η συζήτηση αυτή ανέδειξε μια σύνθετη πραγματικότητα: η ανάπτυξη της πιο σημαντικής τεχνολογίας στην ιστορία του ανθρώπου, η οποία μπορεί να έχει 100 φορές τις επιπτώσεις της Βιομηχανικής Επανάστασης, δεν είναι ένας απλός αγώνας ταχύτητας. Είναι ένας μαραθώνιος που απαιτεί τεχνική αρτιότητα, ηθική συνείδηση, παγκόσμια αντιμετώπιση των ρίσκων και, πάνω απ’ όλα, μια βαθιά κατανόηση του τι σημαίνει, τελικά, να είσαι άνθρωπος σε έναν κόσμο που πλέον έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει ριζικά.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Startupper MAG #65
