Άνοιξα σήμερα το ίντερνετ με τον καφέ μου και τι να δω; Το TasteAtlas έριξε τη γαστρονομική του βόμβα και έβγαλε την ετυμηγορία για τα καλύτερα τυριά του κόσμου για το 2026. Και εκεί, στην κορυφή του Ολύμπου των γαλακτοκομικών, στέκεται υπερήφανη η Γραβιέρα Νάξου, ισόβαθμη στην πρώτη θέση με την Παρμεζάνα (Parmigiano-Reggiano).
Προφανώς, σαν γνήσιο τέκνο αυτής της χώρας, η πρώτη μου αντίδραση ήταν να βγω στο μπαλκόνι να υψώσω πάλι τη σημαία μας και να παίξω τον ζουρνά. Η Γραβιέρα Νάξου είναι έρωτας. Είναι αυτό το θεϊκό τυρί, με τα βότανα της Νάξου να δίνουν αυτή την ακαταμάχητη γεύση στο γάλα, που τηγανίζεις σαγανάκι στις 2 το πρωί όταν έχεις τις μαύρες σου, ή που κόβεις κλεφτά σε κυβάκια από το ψυγείο όταν δεν κοιτάει κανείς.
ΟΚ, το δεχόμαστε, συγχαρητήρια στο νησί, φέρτε τα βιολιά να το γιορτάσουμε, πήραμε το χρυσό μετάλλιο. Αλλά…
Η σκληρή αλήθεια (Συγγνώμη, Νάξο μου)
Ας μιλήσουμε ειλικρινά μεταξύ μας, έστω κι αν κινδυνεύω να μου αφαιρέσουν την ελληνική ιθαγένεια και να με εξορίσουν από τις ταβέρνες. Η Παρμεζάνα, ρε παιδιά, είναι άλλο level. Είναι ο αδιαμφισβήτητος αυτοκράτορας στα κίτρινα τυριά.
- Στα ζυμαρικά: Ρίχνεις Παρμεζάνα σε μια απλή μακαρονάδα; Γίνεται ποίημα.
- Στο ριζότο: Τη χυλώνεις με το ρύζι; Δακρύζουν οι άγγελοι.
- Σκέτη: Τρως μια φλοίδα έτσι απλά; Έχεις εκρήξεις umami στον ουρανίσκο σου που σε στέλνουν κατευθείαν Ιταλία.
Οπότε ναι, ωραία η γραβιέρα μας, υπέροχη, αδιανόητη… αλλά αν έπρεπε να διαλέξω ένα τυρί για να πάρω μαζί μου σε ερημονήσι (με την προϋπόθεση ότι το ερημονήσι έχει απεριόριστη παροχή ζυμαρικών), η Παρμεζάνα κερδίζει στο νήμα. Μη βαράτε, την αλήθεια μου λέω!
Η μεγάλη αδικία: Ο ελέφαντας στο δωμάτιο
Και κάπου εδώ, ενώ προσπαθώ να συμβιβάσω τον εσωτερικό μου Ιταλό με τον εσωτερικό μου Ναξιώτη, συνειδητοποιώ το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών. Η ερώτηση που καίει τα χείλη μου είναι μία:
Γιατί η Φέτα δεν είναι μόνη της στην κορυφή, με διαφορά 100 βαθμών από τον δεύτερο, στον θρόνο που της ανήκει;
Τι πάει να πει ισοβαθμία στην πρώτη θέση; Έχετε φάει ποτέ καρπούζι με Παρμεζάνα τον Αύγουστο κάτω από τον ήλιο; Όχι! Έχετε βουτήξει παπάρα με φρέσκο ζυμωτό ψωμί σε χωριάτικη που επιπλέει σε λάδι και… Γραβιέρα; Ιεροσυλία!
Η Φέτα είναι ο ελβετικός σουγιάς των τυριών.
- Ταιριάζει με τα πάντα.
- Σώζει κάθε αδιάφορο φαγητό κατσαρόλας (φασολάκια και αρακάς χωρίς φέτα είναι απλά κατάθλιψη).
- Μπαίνει στον φούρνο, μπαίνει στο τηγάνι, τρώγεται ωμή, τρώγεται με τα χέρια απευθείας από τον τενεκέ.
- Και είναι και πλούσια σε πρωτεΐνη και light με μόλις 24% λιπαρά!
Η θέση της είναι η #1 Absolute Master Edition, και αυτό το ξέρει όλο το σύμπαν (εκτός από το TasteAtlas, προφανώς).
Το σηκώνουμε το κύπελλο για τη Νάξο, υποκλινόμαστε στην ανωτερότητα της Παρμεζάνας, αλλά στην καρδιά, στο τραπέζι και στα γεμιστά μας, η Φέτα θα είναι για πάντα η μία και μοναδική Βασίλισσα.
