Καταιγιστικές είναι από χθες οι εξελίξεις στην Intel με την αποχώρηση του CEO, Πατ Γκέλσινγκερ, να αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο στο «σίριαλ» της βαθιάς κρίσης που βιώνει ο πάλαι ποτέ κολοσσός των ημιαγωγών.
Μετά από μια ταραχώδη σχεδόν τετραετή θητεία, ο Γκέλσινγκερ οδηγήθηκε σε αναγκαστική παραίτηση, καθώς το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας έχασε την εμπιστοσύνη στα σχέδια του να βγάλει από τη δίνη της ύφεσης τον εμβληματικό οίκο της Silicon Valley.
Η εταιρεία διόρισε τον Οικονομικό Διευθυντή Ντέιβιντ Ζίνσνερ και την ανώτερη εκτελεστική Μισέλ Τζόνστον Χόλτχαους ως προσωρινούς συν-διευθύνοντες συμβούλους (Co-CEOs), ενώ παράλληλα ψάχνει για νέο CEO.
Όπως γνωρίζουμε η Intel αυτή τη στιγμή περνάει μια από τις πιο δύσκολες περιόδους στην ιστορία της, καταγράφοντας σημαντικές απώλειες, ενώ μόνο φέτος οι μετοχές της έχασαν πάνω από το 50% της αξίας τους.
Η οριστική ρήξη του 63χρονου Γκέλσινγκερ με το διοικητικό συμβούλιο της Intel ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα, όταν ο ίδιος συναντήθηκε με τα μέλη του συμβουλίου σχετικά με την πρόοδο της εταιρείας όσον αφορά την ανάκτηση μεριδίου αγοράς και τη μείωση της διαφοράς με την Nvidia. Τότε ήταν που του δόθηκε η επιλογή να συνταξιοδοτηθεί ή να απομακρυνθεί και εκείνος τελικά επέλεξε να ανακοινώσει την αποχώρηση του από την εταιρεία.
Η Intel μπήκε για πρώτη φορά στη ζωή του Γκέλσινγκερ όταν ήταν έφηβος, όμως ο ίδιος έφυγε το 2009 για να γίνει CEO της VMware. Όταν τελικά επέστρεψε το 2021 για να αναλάβει τα ηνία της κατασκευάστριας τσιπ, πολλοί πίστεψαν ότι θα ήταν ο άνθρωπος που θα βοηθούσε την εταιρεία να επιστρέψει στην κορυφή της αγοράς. Μια πεποίθηση που άλλωστε έθρεψε και ο ίδιος ο Γκέλσινγκερ, υποσχόμενος να ανακτήσει το προβάδισμα που η Intel είχε χάσει έναντι ανταγωνιστών όπως η TSMC και η AMD.
Μάλιστα, ο Γκέλσινγκερ δεν έμεινε μόνο στα λόγια, αλλά προχώρησε σε ένα δαπανηρό σχέδιο ανασυγκρότησης, το οποίο επικεντρωνόταν στην επέκταση του δικτύου εργοστασίων της εταιρείας.
Αυτό περιελάμβανε την κατασκευή ενός τεράστιου νέου συγκροτήματος στο Οχάιο, ένα έργο για το οποίο η εταιρεία έλαβε ομοσπονδιακή βοήθεια από το Chips and Science Act ύψους 7,9 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με το Bloomberg.
Η Intel προσπάθησε να καλύψει τη διαφορά με τις πιο προηγμένες διαδικασίες παραγωγής και διαχώρισε την επιχείρηση σχεδιασμού τσιπ από τον κλάδο παραγωγής της. Ωστόσο, η στρατηγική αυτή δεν λειτούργησε με την εταιρεία να κλονίζεται από τις αποχωρήσεις στελεχών, τις περικοπές θέσεων και την κατακόρυφη πτώση της μετοχής της.
Τον Οκτώβριο η εταιρεία ανακοίνωσε δαπάνες αναδιάρθρωσης και μείωσης περιουσιακών στοιχείων ύψους 18,7 δισ. δολαρίων στην τελευταία της προσπάθεια να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της. Μάλιστα, απέρριψε την πρόταση της Arm για την εξαγορά της μονάδας προϊόντων, ενώ υπήρχαν δημοσιεύματα που ήθελαν και την Qualcomm να την προσεγγίζει με μια πρόταση εξαγοράς.
Το δύσκολο κλίμα που επικρατεί αυτή την στιγμή στην Intel, αλλά και η αβεβαιότητα για το μέλλον φαίνεται και στις δηλώσεις που έκανε ο ανεξάρτητος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, Frank Yeary, ο οποίος είπε: «Ενώ έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο στην ανάκτηση της κατασκευαστικής ανταγωνιστικότητας και στη δημιουργία των δυνατοτήτων για να γίνουμε ένα χυτήριο παγκόσμιας κλάσης, γνωρίζουμε ότι έχουμε πολύ περισσότερη δουλειά να κάνουμε στην εταιρεία και δεσμευόμαστε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των επενδυτών.Ως διοικητικό συμβούλιο, γνωρίζουμε πρώτα απ’ όλα ότι πρέπει να θέσουμε την ομάδα προϊόντων μας στο επίκεντρο όλων όσων κάνουμε».
Παρόλα αυτά, οποίος κι αν είναι τελικά ο αντικαταστάτης του Γκέλσινγκερ θα κληθεί αντιμετωπίσει το ίδιο σύνολο προβλημάτων. Η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει αυτή τη στιγμή η Intel ακούει στο όνομα “Nvidia”. Η εταιρεία που κάποτε αγωνιζόταν στη σκιά της Intel είναι πλέον η πιο πολύτιμη εισηγμένη στον κόσμο, έχοντας καταφέρει να κυριαρχήσει στην αγορά Τεχνητής Νοημοσύνης. Από την άλλη, οι προσπάθειες της Intel να καλύψει το χαμένο έδαφος στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνη, δεν φαίνεται να έχουν δείξει ακόμα τα επιθυμητά αποτελέσματα.
