Η OpenAI, μετά την “τρέλα” που δημιούργησε με το ChatGPT, κάνει το επόμενο βήμα και δημιουργεί ένα εργαλείο που προσπαθεί να διακρίνει αν ένα κείμενο έχει γραφτεί από άνθρωπο ή από AI, όπως για παράδειγμα τα κείμενα από το ChatGPT και GPT-3 που ανήκουν στην ίδια την εταιρεία.
Το ποσοστό επιτυχίας είναι ακόμα μικρό, μόλις 26% σύμφωνα με την OpenAI αλλά συνδυαστικά με άλλες μεθόδους θα μπορούσε να λειτουργήσει. Είναι ρυθμισμένο για να προβλέπει πόσο πιθανό είναι ένα κομμάτι κειμένου να δημιουργήθηκε από AI, όχι μόνο από το ChatGPT, αλλά από οποιοδήποτε μοντέλο AI που δημιουργεί κείμενο.
Ο ταξινομητής κειμένου OpenAI δεν λειτουργεί σε οποιοδήποτε κείμενο, αλλά χρειάζεται τουλάχιστον 1.000 χαρακτήρες ή 150 έως 250 λέξεις. Ένα ακόμα μειονέκτημα είναι ότι δεν μπορεί να εντοπίσει τη λογοκλοπή.
Πώς θα αξιολογεί τα κείμενα
Θα επισημάνει το κείμενο ως “πολύ απίθανο” να έχει δημιουργηθεί από AI (λιγότερο από 10% πιθανότητα), “απίθανο” (μεταξύ 10% και 45% πιθανότητα), “ασαφές εάν δημιουργήθηκε” από AI (πιθανότητα 45% έως 90%), “πιθανώς” AI (πιθανότητα 90% έως 98%) ή “πιθανό” AI (πιθανότητα άνω του 98%).
Η άλλη πλευρά
Ωστόσο, πληθαίνουν οι φωνές που λένε ότι η μανία με την τεχνητή νοημοσύνη και ειδικά με τα νεα chatbots θα οδηγήσει σε σειρά επιβλαβών επιπτώσεων, όπως για παράδειγμα μαθητές να χρησιμοποιούν το ChatGPT για τα κείμενά τους, “εισβάλλοντας” έτσι στην σωστή εκπαίδευσή τους και δημιουργώντας αμφιβολίες για την ακρίβεια και τον δημιουργό του εκάστοτε κειμένου.
Σε έναν κόσμο που η κυβερνοασφάλεια, η κατοχύρωση δικαιωμάτων και διασφάλιση προσωπικών δεδομένων αποτελούν ύψιστη προτεραιότητα θα πρέπει ίσως να λαμβάνονται υπόψιν και οι δύο όψεις του νομίσματος για να μην υπάρξει ασυδοσία και καταπάτηση δικαιωμάτων και πνευματικής ιδιοκτησίας. Σε κάθε περίπτωση κάθε τεχνολογικό επίτευγμα που μας “λύνει τα χέρια” είναι ευπρόσδεκτο αρκεί να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας.
