Γράφει ο Νίκος Σπυρόπουλος, Προγραμματιστής Αναλυτής | Σύμβουλος Ψηφιακών Συναλλαγών ΠΑΕΛΟ | Συγγραφέας | Γρ. Επιτροπής Πληροφορικής ΕΕΑ
Η Accountex 2026 αποκάλυψε το μέλλον της ηλεκτρονικής τιμολόγησης και της real–time φορολογικής διασύνδεσης στην Ευρώπη και ανέδειξε δύο κρίσιμα ερωτήματα:
Πρώτο ερώτημα: Γιατί η Ελλάδα βρίσκεται ήδη μπροστά σε κρίσιμους τομείς;
Δεύτερο ερώτημα: Πώς η διαλειτουργικότητα μεταξύ Παρόχων, ERP, myDATA και ψηφιακής διακίνησης αλλάζει οριστικά το επιχειρείν και γιατί η νέα εποχή ευνοεί μόνο τις σοβαρά οργανωμένες επιχειρήσεις και τα σύγχρονα λογιστικά γραφεία;
Μετά την επίσκεψή μου στην έκθεση Accountex στο Λονδίνο, έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι η Ευρώπη βρίσκεται πλέον σε μια φάση οριστικής μετάβασης προς την πλήρη ψηφιοποίηση των οικονομικών και φορολογικών διαδικασιών.
Βασικός λόγος της παρουσίας μου στην Accountex στο Λονδίνο ήταν η ανάγκη να παρακολουθήσω από κοντά τις εξελίξεις γύρω από την υποχρεωτική εφαρμογή της ηλεκτρονικής τιμολόγησης και του Making Tax Digital στην Αγγλία, καθώς η χώρα εισέρχεται πλέον σε μια νέα περίοδο πλήρους ψηφιακής φορολογικής μετάβασης με ορίζοντα το 2029.
Τα συμπεράσματά μου ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, γιατί διαπίστωσα ότι η Βρετανική αγορά βρίσκεται σήμερα μπροστά σε πολλές από τις ίδιες προκλήσεις που η Ελλάδα έχει ήδη ξεκινήσει να αντιμετωπίζει μέσω του myDATA και των Παρόχων Ηλεκτρονικής Τιμολόγησης. Η μεγάλη συζήτηση στην Αγγλία πλέον αφορά πώς θα επιτευχθεί η μετάβαση χωρίς να επιβαρυνθούν υπερβολικά οι μικρές επιχειρήσεις και τα λογιστικά γραφεία. Εκεί ακριβώς έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι το μέλλον ανήκει στα διαλειτουργικά οικοσυστήματα, όπου τράπεζες, λογιστικά προγράμματα, πάροχοι και κρατικές πλατφόρμες ανταλλάσσουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, μειώνοντας το λειτουργικό κόστος και αυξάνοντας τη διαφάνεια.
Μιλάμε πλέον για ένα νέο επιχειρησιακό μοντέλο, όπου τα δεδομένα κινούνται σε πραγματικό χρόνο, οι πλατφόρμες επικοινωνούν μεταξύ τους και η λογιστική πληροφορία παύει να είναι «στατική» και εκ των υστέρων.
Στις περισσότερες παρουσιάσεις και συζητήσεις που παρακολούθησα στο Λονδίνο, το βασικό ζητούμενο δεν ήταν η συμμόρφωση με τις φορολογικές απαιτήσεις. Ήταν η αναζήτηση του τρόπου με τον οποίο η τεχνολογία μπορεί να μειώσει την πολυπλοκότητα και να μετατρέψει τα δεδομένα σε εργαλείο άμεσης λειτουργίας και λήψης αποφάσεων.
Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο στοίχημα της Ελλάδας με το myDATA, την ηλεκτρονική τιμολόγηση και πλέον την ψηφιακή διακίνηση.
Η μεγάλη διαφορά όμως σε σχέση με πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες είναι ότι η Ελλάδα επέλεξε από νωρίς να κινηθεί σε ένα μοντέλο διαλειτουργικότητας και ανταλλαγής δομημένων δεδομένων που σήμερα φαίνεται να επικρατεί διεθνώς. Την ώρα που αρκετές χώρες πειραματίστηκαν με κλειστά ή αποσπασματικά μοντέλα ανταλλαγής πληροφοριών, πλέον βλέπουμε πολλές από αυτές να επιστρέφουν σε πρότυπα και λογικές που προσεγγίζουν αυτό που η Ελλάδα υιοθέτησε ήδη από τα πρώτα βήματα του myDATA και της ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
Το κρίσιμο σημείο επιτυχίας για την Ελληνική αγορά είναι η πραγματική διαλειτουργικότητα μεταξύ των Παρόχων Ηλεκτρονικής Τιμολόγησης, των ERP, της ψηφιακής διακίνησης, του myDATA και των υπόλοιπων κρατικών πληροφοριακών συστημάτων.
Σε αυτό το νέο περιβάλλον, ο «πρωταγωνιστής» δεν θα είναι απαραίτητα εκείνος που έχει το μεγαλύτερο λογισμικό, αλλά εκείνος που μπορεί να επικοινωνεί σωστά, γρήγορα και αξιόπιστα με όλους.
Η νέα πραγματικότητα ευνοεί ξεκάθαρα τους οργανωμένους και σοβαρούς επιχειρηματίες. Εκείνους που έχουν επιλέξει να λειτουργούν με καθαρές διαδικασίες, σωστό διαχωρισμό δεδομένων και ψηφιακή συνέπεια. Παράλληλα, δημιουργεί μια τεράστια ευκαιρία για τα οργανωμένα λογιστικά γραφεία που επένδυσαν έγκαιρα στον ψηφιακό μετασχηματισμό τους.
Για πρώτη φορά, τα λογιστικά γραφεία αποκτούν τη δυνατότητα να αντλούν δεδομένα απευθείας από πλατφόρμες όπως το myDATA και το ΕΡΓΑΝΗ, ανεξαρτήτως του εμπορικού λογισμικού (ERP) ή του προγράμματος μισθοδοσίας από τα οποία δημιουργήθηκαν τα πρωτογενή στοιχεία. Και αυτό έχει τεράστια σημασία.
Τα δεδομένα αυτά πλέον φέρουν ουσιαστικά το «clearing» και την επιβεβαίωση της ίδιας της ΑΑΔΕ. Δεν πρόκειται απλώς για πληροφορίες που τηρούνται εσωτερικά σε ένα πρόγραμμα, αλλά για δεδομένα που έχουν ήδη διασταυρωθεί, καταγραφεί και επιβεβαιωθεί σε κεντρικό επίπεδο.
Αυτό αλλάζει ριζικά και τον ρόλο του λογιστή. Ο λογιστής παύει σταδιακά να είναι ο άνθρωπος που απλώς «μαζεύει παραστατικά» και μετατρέπεται σε διαχειριστή ροής δεδομένων, σε σύμβουλο επιχειρησιακής οργάνωσης και σε ελεγκτή ψηφιακής συνέπειας.
Το ίδιο συμβαίνει και με την ψηφιακή διακίνηση. Η αγορά συχνά αντιμετωπίζει την υποχρέωση αυτή ως ένα ακόμα φορολογικό βάρος. Στην πραγματικότητα όμως, πρόκειται για τη μετάβαση σε ένα περιβάλλον πραγματικού real-time επιχειρείν, όπου η αποστολή, η μεταφόρτωση, η παραλαβή και η τιμολόγηση αποτελούν πλέον μέρη της ίδιας ψηφιακής αλυσίδας.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία: η επιτυχία δεν θα έρθει μέσα από απομονωμένα συστήματα ή «κλειστές» εφαρμογές. Θα έρθει μέσα από την ικανότητα όλων των κρίκων να συνεργάζονται μεταξύ τους ψηφιακά και ακαριαία.
Όσα είδα στο Λονδίνο επιβεβαίωσαν κάτι που στην Ελλάδα ίσως δεν έχουμε ακόμη συνειδητοποιήσει πλήρως. Η χώρα μας, παρά τις δυσκολίες και τις αντιδράσεις της αγοράς, έχει ήδη δημιουργήσει τις βάσεις ενός από τα πιο σύγχρονα μοντέλα ψηφιακής φορολογικής διαλειτουργικότητας στην Ευρώπη.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα έρθει ο ψηφιακός μετασχηματισμός. Έχει ήδη έρθει.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιοι θα είναι οργανωμένοι ώστε να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματά του και ποιοι θα συνεχίσουν να προσπαθούν να λειτουργούν με λογικές μιας άλλης εποχής.
Πηγή: businessvoice.gr
