Την ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία των AI startups στη Silicon Valley πασχίζει να φτιάξει «ένα ακόμα πιο έξυπνο chatbot», ο Τζορτζ Ηλιάδης (George Eliadis) αποφάσισε να ασχοληθεί με κάτι εξαιρετικά «αντι-σεξουαλικό» για τον κόσμο της τεχνολογίας, αλλά ζωτικό για την πραγματική οικονομία: πώς ένα συνεργείο υδραυλικών δεν θα χάνει τον χρόνο του στους δρόμους.
Η εταιρεία του, Probook, ανακοίνωσε την άντληση 40 εκατομμυρίων δολαρίων. Το ποσό από μόνο του σε μια σφιχτή αγορά είναι είδηση, όμως το πραγματικό «χρυσό» κρύβεται στο ποιοι υπογράφουν τις επιταγές: Τον γύρο Series A των 34 εκατ. δολαρίων ηγήθηκε η θρυλική Andreessen Horowitz (a16z), ενώ τα 6 εκατ. του Seed γύρου είχαν καλυφθεί από τη Sequoia Capital (η οποία συμμετείχε ξανά).
Το να συνυπάρχουν αυτά τα δύο ονόματα στο cap table μιας εταιρείας τόσο νωρίς, στη Silicon Valley μεταφράζεται ως: «Βρήκαν το επόμενο ιερό δισκοπότηρο».
Το πρόβλημα των «έξι καλοκαιριών»
Η ιδέα της Probook δεν γεννήθηκε σε κάποιο εργαστήριο του Stanford, αλλά στις γειτονιές των βόρειων προαστίων της Νέας Υόρκης. Ο Ηλιάδης πέρασε έξι καλοκαιριά από την εφηβεία του δουλεύοντας με τον πατέρα του σε καθαρισμούς κτιρίων με πιεστικό.
«Έβλεπα τον πατέρα μου να οδηγεί ώρες ολόκληρες ανάμεσα στις δουλειές και, επειδή τα χέρια του ήταν λερωμένα ή κρατούσε το πιεστικό, να χάνει διαρκώς κλήσεις από νέους πελάτες», εξηγεί ο ίδιος. Όταν αργότερα βρέθηκε να εργάζεται στο εσωτερικό μιας μεγάλης εταιρείας κλιματισμού (HVAC) και υδραυλικών με τζίρο 40 εκατ. δολαρίων, διαπίστωσε το εξής οξύμωρο: το ίδιο ακριβώς χάος ίσχυε και στη μεγάλη κλίμακα.
Ενώ δεκάδες AI εταιρείες έφτιαχναν εργαλεία για να φέρνουν leads (νέους πελάτες) στους τεχνικούς, κανείς δεν ασχολιόταν με το Dispatching, το «κέντρο επιχειρήσεων» που αναλαμβάνει να ταιριάξει τη βλάβη του πελάτη με τον σωστό τεχνικό, το σωστό ανταλλακτικό και το βέλτιστο γεωγραφικό δρομολόγιο.
«Dispatch-First»: Η αρχιτεκτονική που έφερε το 100:1
Αντί να αντιμετωπίσει το dispatch ως ένα απλό ημερολόγιο, η Probook έχτισε ένα AI λειτουργικό σύστημα γύρω από αυτό. Όταν ένας πελάτης καλεί με διαρροή στις 2:00 το μεσημέρι, το AI δεν κοιτάει απλώς «ποιος είναι ελεύθερος». Υπολογίζει την κίνηση στους δρόμους, την εξειδίκευση του κάθε μάστορα, το τι έχει μέσα το φορτηγάκι του και το ιστορικό του πελάτη, στέλνοντας αυτόματα ενημερώσεις και στους δύο.
Τα πρώτα δεδομένα από την αγορά εξηγούν τον ενθουσιασμό των VCs:
- Η εταιρεία Summers Plumbing, κατά τον πρώτο μήνα χρήσης της πλατφόρμας, έκλεισε 2.542 ραντεβού χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση.
- Η Peterman Brothers κατάφερε να κεντροποιήσει τον συντονισμό 180 τεχνικών σε 11 διαφορετικές αγορές χωρίς να προσλάβει ούτε έναν επιπλέον υπάλληλο γραφείου.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, πελάτες της Probook άγγιξαν το ασύλληπτο για τον κλάδο ratio 100:1 (ένας τηλεφωνητής/συντονιστής για κάθε 100 τεχνικούς στο πεδίο).
Το πλεονέκτημα του «λερωμένου πουκαμίσου»
Σε έναν τομέα όπου κυριαρχεί ο γίγαντας της ServiceTitan (αποτιμάται σε δισεκατομμύρια), η Probook διαφοροποιείται στην κουλτούρα της. Η ομάδα του Ηλιάδη και των συνιδρυτών του (Lewis Z. και Ben Cervantez) δεν πουλάει λογισμικό μέσω Zoom. Ταξιδεύουν στις έδρες των εταιρειών, κάθονται δίπλα στους τηλεφωνητές και βλέπουν πώς ιδρώνουν πάνω από τα πληκτρολόγια.
«Οι περισσότεροι AI vendors μπήκαν στον χώρο των κατασκευών επειδή το μέγεθος της αγοράς φαινόταν ωραίο στο Excel», λέει αφοπλιστικά ο Ηλιάδης. «Εμείς μπήκαμε γιατί μεγαλώσαμε μέσα σε αυτό. Το dispatch είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα στη χειρωνακτική εργασία».
Την άποψη αυτή συνυπογράφει ο Konstantine Buhler, Partner της Sequoia Capital: «Οι περισσότεροι ιδρυτές που φτιάχνουν tech για τα τεχνικά επαγγέλματα δεν έχουν πιάσει ποτέ κατσαβίδι στη ζωή τους. Ο Τζορτζ έχει. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος που τους στηρίξαμε».
Με τα νέα κεφάλαια, η Probook ετοιμάζεται να διπλασιάσει την ομάδα μηχανικών της. Το στοίχημά της πλέον δεν είναι αν το AI μπορεί να γράψει ένα ωραίο ποίημα, αλλά αν μπορεί να κάνει τον υδραυλικό να φτάσει στην ώρα του — και αυτό, όπως αποδεικνύεται, αξίζει 40 εκατομμύρια.
