Του Γιώργου Κουρκουτά*
Πρόσφατα, στα πεδία της Ουκρανίας, εκεί όπου γράφεται η ιστορία του σύγχρονου πολέμου, ο “Serial Entrepreneur” Σταύρος Μεσσήνης μαζί με δεκάδες άλλους ανέπτυξε λύσεις για πραγματικά προβλήματα του μετώπου μέσα σε λίγες μέρες. Αυτή η εικόνα —η τεχνολογία να γεννά λύσεις κάτω από πραγματικές συνθήκες μάχης— είναι η ζωντανή απόδειξη του πώς κερδίζονται οι πόλεμοι σήμερα.
Και αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα, η Τουρκία δεν την παρακολουθεί απλώς. Την εκμεταλλεύεται για να αλλάξει τα ίδια τα στρατιωτικά δόγματα. Με μια αμυντική βιομηχανία που καλπάζει, παράγοντας καινοτομία με τη μορφή βαλλιστικών πυραύλων αλλά και με σμήνη εναέριων και θαλάσσιων drones πάνω στο αεροπλανοφόρο της, δεν προσθέτει απλώς όπλα στη φαρέτρα της. Δημιουργεί ένα νέο μοντέλο πολέμου, βασισμένο στην ταχύτητα, τη δικτύωση και την ασύμμετρη ισχύ, που καθιστά την ελληνική αμυντική αγκύλωση οριακά αφελή αλλά και επικίνδυνη.
Η απάντηση σε αυτή την ασύμμετρη απειλή βρίσκεται σε μια νέα γενιά ευέλικτων εταιρειών:
Η ευρωπαϊκή Helsing προσφέρει έναν στρατιωτικό «εγκέφαλο»: Ένα λογισμικό AI που μετατρέπει τα δεδομένα από αισθητήρες σε κρίσιμη πληροφορία σε πραγματικό χρόνο.
Η αμερικανική Saronic, με έλληνα ιδρυτή, κατασκευάζει αυτόνομα σκάφη επιφανείας (ASVs) που λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ισχύος για το ναυτικό.
Η εγχώρια Delian Alliance Industries απαντά με αυτόνομα θαλάσσια drones (USVs) για τη δημιουργία ενός πλέγματος επιτήρησης και άρνησης περιοχής (A2/AD).
Η ελληνική S.A.S. Technology δίνει την αιχμή του δόρατος με το «ιπτάμενο πυρομαχικό» Sarisa, ένα drone-καμικάζι υψηλής ακρίβειας.
Η ALTUS LSA παρέχει ολοκληρωμένα μη επανδρωμένα συστήματα, ενώ η SCYTALYS εξασφαλίζει τη «γλώσσα» επικοινωνίας μεταξύ διαφορετικών οπλικών συστημάτων (διαλειτουργικότητα).
Τέλος, η επίσης ελληνική Sotiria Technologies προσφέρει ένα εξελιγμένο σύστημα θαλάσσιας και υποθαλάσσιας επιτήρησης.
Το ταλέντο και οι λύσεις υπάρχουν. Αυτό που απουσιάζει είναι η κρατική βούληση για ταχύτητα. Η ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) απο το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αλλά και ο ελληνικός δορυφόρος επιτήρησης ISR είναι βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για το μέλλον, αλλά η απειλή είναι παρούσα.
Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα είναι η ενεργοποίηση αυτού του οικοσυστήματος μέσα από πιλοτικά προγράμματα και απευθείας αναθέσεις. Να δοθεί πεδίο δράσης σε αυτές τις τεχνολογίες, φέρνοντας τις εταιρείες σε άμεση επαφή με τις μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι απευθείας αναθέσεις δεν είναι προνομιακή μεταχείριση· είναι μια επιτακτική συντόμευση στον αγώνα δρόμου για την άμυνά μας απέναντι σε έναν επιθετικό γείτονα.
*Ο Γιώργος Κουρκουτάς είναι Αρχισυντάκτης του Startupper MAG
Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Startupper MAG #64
