Στη θεωρία και στις ελεγχόμενες δοκιμές, τα αυτόνομα οχήματα αριστεύουν. Στη ρουτίνα της καθημερινής οδήγησης, οι αλγόριθμοι λειτουργούν άψογα. Το πρόβλημα, ωστόσο, ξεκινά όταν το περιβάλλον βγαίνει εκτός προγράμματος.
Σε καταστάσεις εκτός της κανονικότητας (τα λεγόμενα “edge cases”) —όπως μια διακοπή ρεύματος σε φωτεινούς σηματοδότες, μια ξαφνικά κλειστή λωρίδα, ένα εργοτάξιο ή η παρουσία οχημάτων έκτακτης ανάγκης— τα ρομποτικά συστήματα συχνά «παγώνουν» ή αντιδρούν σπασμωδικά. Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, η ανθρώπινη παρέμβαση καθίσταται απολύτως αναγκαία. Αυτή η αδυναμία διαχείρισης του απρόβλεπτου είναι που εκτοξεύει το λειτουργικό κόστος και εμποδίζει την κλιμάκωση (scaling) των υπηρεσιών σε νέες αγορές.
Η πίεση αυξάνεται για τους “Big 3”
Ακόμα και οι πρωτοπόροι της βιομηχανίας βλέπουν τα φιλόδοξα χρονοδιαγράμματά τους να δοκιμάζονται σκληρά στους δρόμους. H Waymo, της Alphabet, έχει βρεθεί στο επίκεντρο αρνητικής δημοσιότητας λόγω περιστατικών όπου τα οχήματά της μπλόκαραν δρόμους ή παρεμπόδισαν οχήματα της πυροσβεστικής και της αστυνομίας. Τέτοια συμβάντα αναδεικνύουν την «ευθραυστότητα» των συστημάτων της στο χάος των πυκνοκατοικημένων αστικών κέντρων.
Η Tesla του Elon Musk συνεχίζει να προκαλεί αντιπαραθέσεις. Ενώ η εταιρεία προωθεί επιθετικά το όραμα του “Cybercab”, τα συνεχιζόμενα ατυχήματα υπογραμμίζουν το τεράστιο χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στις υποσχέσεις του marketing και την πραγματική αξιοπιστία ενός πλήρως αυτόνομου στόλου
Τέλος, η Baidu της Apollo Go, στην Κίνα είναι η πλέον προβεβλημένη υπηρεσία robotaxi που όμως έχει χτυπήσει σε λειτουργικούς υφάλους. Πρόσφατα «παγώματα» του λογισμικού που άφησαν επιβάτες εγκλωβισμένους, σήμαναν συναγερμό στις τοπικές αρχές, οδηγώντας σε αυστηρότερο έλεγχο των αδειών λειτουργίας.
Ανάπτυξη με… χαμηλές ταχύτητες
Η αγορά της αυτόνομης οδήγησης εξακολουθεί να μεγεθύνεται, αλλά με ρυθμούς αισθητά πιο αργούς από αυτούς που υπόσχονταν τα VCs και οι CEOs πριν από μία πενταετία. Η εξίσωση που καλούνται να λύσουν οι εταιρείες είναι πλέον διπλή: δεν αρκεί μόνο η μηχανική και αλγοριθμική αρτιότητα· πρέπει να κατακτηθεί και η εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης γύρω από την ασφάλεια.
Το συμπέρασμα είναι σαφές. Τα robotaxis έχουν πάψει να αποτελούν μια μακρινή ιδέα. Ωστόσο, στην παρούσα φάση, δεν διαθέτουν την απαιτούμενη προσαρμοστικότητα (robustness) για να αντικαταστήσουν σε μαζική κλίμακα τα παραδοσιακά ταξί που οδηγούνται από ανθρώπους. Η μετάβαση θα είναι ένας μαραθώνιος γεμάτος εμπόδια, και όχι το σπριντ που πολλοί περίμεναν.
