Οι πρόσφατες εξελίξεις στην νέα τεχνητή νοημοσύνη έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη τεχνολογίας ικανής να δημιουργήσει εξαιρετικά ακριβή αντίγραφα των προσωπικοτήτων των ατόμων. Αυτή η πρωτοποριακή έρευνα, που διεξήχθη από μια ομάδα που περιλαμβάνει ερευνητές του Stanford και του Google DeepMind, εισάγει την έννοια των πρακτόρων προσομοίωσης (simulation agents) – μοντέλα AI δηλαδή που μπορούν να ενσωματώσουν τις αξίες και τις προτιμήσεις ενός ατόμου με βάση εκτεταμένες συνεντεύξεις.
Η ερευνητική διαδικασία
Η μελέτη, με επικεφαλής τον Joon Sung Park, διδακτορικό φοιτητή στο Στάνφορντ, περιελάμβανε συνεντεύξεις με 1.000 διαφορετικούς συμμετέχοντες με διάφορα δημογραφικά στοιχεία. Κάθε συμμετέχων συμμετείχε σε μια δίωρη συζήτηση που κάλυπτε θέματα από την προσωπική ιστορία έως τις απόψεις για κοινωνικά θέματα. Οι συμμετέχοντες αποζημιώθηκαν έως και 100 δολάρια για τη συμμετοχή τους. Στόχος ήταν η συλλογή ποιοτικών δεδομένων που θα επέτρεπαν τη δημιουργία πρακτόρων τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούσαν να προσομοιώσουν αποτελεσματικά τους ανθρώπινους ομολόγους τους.
Για να αξιολογήσουν την ακρίβεια αυτών των πρακτόρων προσομοίωσης, οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν τεστ προσωπικότητας, κοινωνικές έρευνες και παιχνίδια λογικής τόσο πριν όσο και μετά την υποβολή παρόμοιων αξιολογήσεων στους “δίδυμους” πράκτορες AI. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα αποτελέσματα έδειξαν μια ομοιότητα 85% μεταξύ των παραγόντων και των ανθρώπινων ομολόγων τους με τον Park να οραματίζεται ένα μέλλον όπου πολλοί «μικροί εαυτοί μας» θα μπορούσαν να λειτουργούν αυτόνομα, λαμβάνοντας αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν τον πραγματικό άτομο.
Εφαρμογές και επιπτώσεις
Το πρωταρχικό κίνητρο πίσω από την ανάπτυξη πρακτόρων προσωπικής προσομοίωσης είναι να διευκολυνθεί η έρευνα στις κοινωνικές επιστήμες παρέχοντας ηθικές εναλλακτικές λύσεις για τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Χρησιμοποιώντας μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης που μιμούνται πραγματικούς ανθρώπους, οι ερευνητές μπορούν να διεξάγουν πειράματα που διαφορετικά θα ήταν ανέφικτα ή ανήθικα με ζωντανά υποκείμενα. Για παράδειγμα, αυτοί οι πράκτορες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να δοκιμάσουν παρεμβάσεις που αποσκοπούν στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στην ανάλυση προτύπων συμπεριφοράς στη διαχείριση της κυκλοφορίας.
Παρά τα πιθανά οφέλη της, η συγκεκριμένη τεχνολογία εγείρει σημαντικές ηθικές ανησυχίες. Παρόμοια με τον τρόπο με τον οποίο οι τεχνολογίες παραγωγής εικόνας με AI έχουν οδηγήσει σε επιβλαβή deepfakes, οι πράκτορες προσομοίωσης θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καταχρηστικά για τη δημιουργία μη εξουσιοδοτημένων «αναπαραστάσεων» ατόμων στο διαδίκτυο. Βέβαια θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η ερευνητική ομάδα αναγνώρισε ότι ενώ οι μέθοδοι αξιολόγησής τους ήταν αποτελεσματικές, αυτές ήταν σχετικά βασικές και μπορεί να μην αποτυπώνουν την πλήρη πολυπλοκότητα της ανθρώπινης προσωπικότητας.
Μελλοντικές κατευθύνσεις
Η μελέτη υπογραμμίζει επίσης μια καινοτόμο προσέγγιση για την κατασκευή ψηφιακών διδύμων ανθρώπων – μοντέλων AI που αντικατοπτρίζουν μεμονωμένες προσωπικότητες – υποδηλώνοντας ότι τα εκτεταμένα σύνολα δεδομένων μπορεί να μην είναι απαραίτητα. Αντ ‘αυτού, μικρότερες συνεντεύξεις θα μπορούσαν να αρκούν για την κατασκευή αυτών των ψηφιακών αντιγράφων.
Πηγή: MIT Technology Review
