Πώς επηρεάζει η πανδημία το προσδόκιμο ζωής και πόσα υπολογίζονται να είναι τα χρόνια ζωής που χάθηκαν το 2020; Ο Dmitri Jdanov, επικεφαλής του Εργαστηρίου Δημογραφικών Δεδομένων στο Ινστιτούτο Δημογραφικής Έρευνας Max Planck (MPIDR) στο Ρόστοκ της Γερμανίας και συνάδελφοί του από τα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο απάντησαν σε αυτήν την ερώτηση με αξιόπιστα οικονομικά στοιχεία και με δεδομένα θνησιμότητας από 37 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, με πολύ υψηλό, με μεσαίο και με χαμηλότερο εισόδημα. «Σε αυτή τη μελέτη συγκρίναμε το προσδόκιμο ζωής και τα χρόνια ζωής που χάθηκαν το 2020 με αυτά που αναμέναμε με βάση τις ιστορικές τάσεις από το 2005 έως το 2019», λέει ο Dmitri Jdanov. Παρότι το προσδόκιμο ζωής για άνδρες και γυναίκες μειώθηκε στις 31 από τις 37 χώρες που μελετήθηκαν, εντούτοις στη Νέα Ζηλανδία, την Ταϊβάν και τη Νορβηγία σημειώθηκε αύξηση το 2020. Στη Δανία, την Ισλανδία και τη Νότια Κορέα δεν βρέθηκαν σημαντικές μεταβολές. Η Ελλάδα ήταν από τις χώρες που επηρεάστηκαν λιγότερο από άλλες χώρες, όπως π.χ. το Λουξεμβούργο, η Αυστρία, η Εσθονία, κ.ά.
Το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε περισσότερο στους άνδρες στη Ρωσία (μείωση 2,33 έτη) ενώ οι γυναίκες έχασαν 2,14 χρόνια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέλαβαν τη δεύτερη θέση με τους άνδρες να χάνουν 2,27 χρόνια και τις γυναίκες 1,61 χρόνια, ενώ στη Βουλγαρία (που κατέλαβε την 3η θέση) οι άνδρες έχασαν 1,96 χρόνια και οι γυναίκες 1,37 χρόνια το 2020. Να σημειωθεί ότι το προσδόκιμο ζωής είναι μια ένδειξη του πόσο χρόνο αναμένεται να ζήσουν κατά μέσο όρο οι άνθρωποι δεδομένης ηλικίας εάν οι συνθήκες παραμένουν σταθερές για το υπόλοιπο της ζωής τους. Στις 31 χώρες με μείωση του προσδόκιμου ζωής, χάθηκαν συνολικά περισσότερα από 222 εκατομμύρια χρόνια ζωής το 2020, με 28,1 εκατομμύρια χρόνια ζωής (17,3 εκατομμύρια για τους άνδρες και σε 10,8 εκατομμύρια στις γυναίκες) περισσότερα από τα αναμενόμενα και πέντε φορές περισσότερα από εκείνα που υπολογίζεται πως χάθηκαν από την επιδημία της εποχικής γρίπης το 2015. «Αν και ο υπολογισμός των θανάτων θεωρείται η ιδανική μέθοδος για τη μέτρηση του αντίκτυπου της πανδημίας, δυστυχώς δεν λαμβάνεται υπόψη η ηλικία κατά τον θάνατο», λέει ο Dmitri Jdanov.
Η μέτρηση των χαμένων ετών ζωής λαμβάνει υπόψη τις ηλικιακές κατανομές της θνησιμότητας δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στους θανάτους που συμβαίνουν σε μικρότερες ηλικίες. Η ομάδα των ερευνητών χρησιμοποίησε ετήσια δεδομένα θνησιμότητας όλων των αιτιών για τα έτη 2005 έως 2020, τα οποία αναλύθηκαν ανά ηλικία και φύλο. Η μείωση του προσδόκιμου ζωής υπολογίστηκε ως η διαφορά μεταξύ του παρατηρούμενου και του αναμενόμενου προσδόκιμου ζωής το 2020. Αντίστοιχα, τα χαμένα χρόνια ζωής υπολογίστηκαν ως η διαφορά μεταξύ των παρατηρούμενων και των αναμενόμενων ετών ζωής που χάθηκαν το 2020. «Αυτή η μέθοδος καταγράφει τόσο τις άμεσες επιπτώσεις – θανάτους από τον Covid-19, όσο και τις έμμεσες επιπτώσεις – θανάτους από όλες τις άλλες αιτίες της πανδημίας και των σχετικών μέτρων πολιτικής», λέει ο Dmitri Jdanov. «Τα λιγότερα χρόνια ζωής που χάθηκαν το 2020 στις 6 χώρες από τις 37 χώρες θα μπορούσαν να αποδοθούν στις επιτυχημένες πολιτικές μετριασμού της πανδημίας αυτών των χωρών, συμπεριλαμβανομένων των τεκμηριωμένων παρεμβάσεων στη δημόσια υγεία», λέει ο Dmitri Jdanov, προσθέτοντας πως «η πανδημία δεν έχει ακόμη τελειώσει και ως εκ τούτου θα χρειαστούν μελλοντικές μελέτες για να εκτιμηθεί η μακροπρόθεσμη επιβάρυνση της μακροβιότητας εξαιτίας της».
Πηγή: Max Planck Institute for Research on Collective Goods
