Γιατί η Lagarde δεν θέλει Euro Stablecoins (ενώ ετοιμάζεται το ψηφιακό ευρώ)

Η πρόεδρος της ΕΚΤ βάζει «φρένο» στα ιδιωτικά stablecoins που συνδέονται με το ευρώ, προειδοποιώντας για σοβαρούς κινδύνους στην οικονομία. Τι προτείνει ως εναλλακτική και πού βρισκόμαστε με το Digital Euro.

Δημήτρης Κωστής
5'

Η Ευρώπη βρίσκεται σε έναν κρίσιμο αγώνα δρόμου για το μέλλον του ψηφιακού χρήματος. Την ώρα που το αμερικανικό δολάριο κυριαρχεί απόλυτα (με μερίδιο σχεδόν 98%) στην παγκόσμια αγορά των stablecoins, η οποία ξεπερνά πλέον τα 317 δισ. δολάρια, πολλοί στην Ευρώπη – από μεγάλες τράπεζες μέχρι κυβερνήσεις – πιέζουν για την άμεση ανάπτυξη euro stablecoins ώστε να μην μείνει η Γηραιά Ήπειρος εκτός παιχνιδιού.

Ωστόσο, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Christine Lagarde, έχει εντελώς διαφορετική άποψη. Μιλώντας στο Banco de España LatAm Economic Forum στην Ισπανία, η Lagarde ήταν κατηγορηματική: Τα stablecoins «δεν είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος» για να ενισχυθεί η διεθνής επιρροή του ευρώ. Αντίθετα, η Ευρώπη δεν πρέπει να προσπαθήσει να αντιγράψει το αμερικανικό μοντέλο.

Οι δύο μεγάλοι κίνδυνοι των Stablecoins

Γιατί όμως η ΕΚΤ είναι τόσο επιφυλακτική απέναντι σε ψηφιακά νομίσματα εταιρειών που είναι “κλειδωμένα” στην αξία του ευρώ; Σύμφωνα με την Lagarde, το μοντέλο αυτό κρύβει σημαντικές «δομικές αδυναμίες». Παρότι αναγνώρισε ότι βραχυπρόθεσμα ίσως βοηθούσαν στη συμπίεση του κόστους δανεισμού, οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι:

  1. Αστάθεια και κίνδυνος “Bank Runs”: Σε περιόδους αναταραχής των αγορών, τα stablecoins είναι ευάλωτα σε μαζικές και ξαφνικές ρευστοποιήσεις (όπως συνέβη στο παρελθόν με το USD Coin κατά την κατάρρευση της Silicon Valley Bank).
  2. Αποδυνάμωση της νομισματικής πολιτικής: Αν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις μεταφέρουν μαζικά τις καταθέσεις τους από τις παραδοσιακές τράπεζες σε ιδιωτικά stablecoins, οι τράπεζες θα χάσουν ρευστότητα. Αυτό σημαίνει λιγότερα δάνεια για τις επιχειρήσεις και αδυναμία της ΕΚΤ να ελέγξει τα επιτόκια και να μεταδώσει τη νομισματική της πολιτική στην πραγματική οικονομία.

Η αυστηρή αυτή στάση βάζει τη Lagarde σε τροχιά σύγκρουσης με τραπεζικούς κολοσσούς (όπως οι Societe Generale, ING, UniCredit και BNP Paribas), που ήδη χτίζουν τα δικά τους euro stablecoins θεωρώντας ότι μπορούν να λανσαριστούν πολύ πιο γρήγορα από το κρατικό ψηφιακό ευρώ. Παράλληλα, διαφωνεί και με κυβερνήσεις όπως η γαλλική, που βλέπουν τα stablecoins ως εργαλείο νομισματικής υπεροχής.

Η εναλλακτική: Tokenized καταθέσεις

Τι προτείνει η Lagarde; Αντί να στηριχθεί η Ευρώπη σε ψηφιακά νομίσματα ιδιωτικών εταιρειών (όπως η Tether, που έχει γιγαντωθεί αγοράζοντας αμερικανικά ομόλογα), η ΕΚΤ προκρίνει τις “tokenized” καταθέσεις των εμπορικών τραπεζών. Αυτές θα διαθέτουν την ασφάλεια και την πιστοληπτική ικανότητα των ρυθμισμένων ιδρυμάτων, ενώ θα μπορούν να αξιοποιούν την ταχύτητα της τεχνολογίας blockchain (DLT).

Πού βρισκόμαστε με το Ψηφιακό Ευρώ

Η άρνηση της Lagarde στα stablecoins συνδέεται άμεσα με το μεγάλο στοίχημα της ΕΚΤ: Τη δημιουργία του Ψηφιακού Ευρώ (Digital Euro), ενός ψηφιακού νομίσματος που θα εκδίδεται απευθείας από την Κεντρική Τράπεζα (CBDC).

Ενώ πολλοί επικριτές γκρινιάζουν ότι η Ευρώπη καθυστερεί (με το λανσάρισμα να υπολογίζεται προς τα τέλη της δεκαετίας), η ΕΚΤ επιταχύνει τα βήματά της πίσω από τις κάμερες. Τα βασικά updates έχουν ως εξής:

  • Το επόμενο στάδιο: Η προπαρασκευαστική φάση του project ολοκληρώθηκε επιτυχώς τον Οκτώβριο του 2025. Πλέον, το Ευρωσύστημα έχει περάσει στο στάδιο της ανάπτυξης των τεχνικών θεμελίων και της οριστικοποίησης των κανόνων (rulebook) ενόψει ενός πιθανού λανσαρίσματος.
  • Το Project Pontes: Τον Σεπτέμβριο του 2026 αναμένεται να γίνει διαθέσιμο το πρωτοποριακό σύστημα Pontes της ΕΚΤ, το οποίο θα επιτρέπει συναλλαγές βασισμένες σε blockchain να διακανονίζονται απευθείας σε χρήμα κεντρικής τράπεζας.
  • Το Roadmap του 2028: Μέσω της στρατηγικής Appia, η ΕΚΤ έχει βάλει στόχο μέχρι το 2028 να δημιουργήσει ένα πλήρως διαλειτουργικό, ευρωπαϊκό οικοσύστημα tokenized οικονομίας, απολύτως συμβατό με τους αυστηρούς κανόνες της νομοθεσίας MiCA.

Όπως ξεκαθάρισε η Lagarde, όταν η Ευρώπη θα έχει το δικό της εκσυγχρονισμένο δίκτυο πληρωμών (ψηφιακό ευρώ και tokenized καταθέσεις), οι επενδυτές και οι πολίτες «δεν θα έχουν κανέναν λόγο να βασίζονται σε ξένα, ιδιωτικά υποκατάστατα».

Το μήνυμα είναι σαφές: Η Ευρώπη θα παίξει στο ψηφιακό μέλλον, αλλά με τους δικούς της κανόνες.

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο